Een verstrengelde band lost een probleem op dat een effen band niet heeft. Op een rechte rail rust de centrale steen op één lijn metaal, en alles wat constructief gebeurt, gebeurt eronder, uit het zicht. Hier splitst de rail zich en kruisen de twee strengen onder de zetting, zodat de steen op twee steunpunten rust in plaats van één, en de kruising zelf wordt waar je van opzij naar kijkt.
Dat telt in het dragen, niet alleen in het aanzien. Het zwakste moment in elke solitair is de verbinding tussen kop en rail, want daar is het metaal het dunst en is de hefboomwerking van een gestoten steen het grootst. Twee strengen die onder de kop samenkomen, verdelen die belasting over een breder vlak. Het is dezelfde reden waarom een brug met vakwerk wordt gebouwd en niet met een enkele balk.
De 0,06 karaat natuurlijke diamanten langs de strengen volgt de draai in plaats van in een rechte lijn te liggen, zodat de schittering rond de vinger meereist in plaats van bij de schouders te stoppen. Die zijstenen zijn D-F van kleur en VS van helderheid — een trap fijner dan het centrum, en dat is bewust: kleine stenen tonen kleur naar verhouding sneller dan grote, en ze afstemmen op de graad van het centrum zou de band er licht grijs naast doen ogen.
Het centrum weegt 0,72 karaat, GIA-gecertificeerd onder rapport 1563074518 met kleur F — de laatste graad van het kleurloze bereik — en helderheid SI1. De ronde briljant is de enige vorm met een GIA-slijpgraad, en tegelijk de vorm waarvan het facetpatroon een SI-insluitsel het doeltreffendst in de algemene schittering verstrooit.
18K witgoud. Overal natuurlijke diamanten, gezet en afgewerkt in Antwerpen.
Dezelfde ring wordt ook gemaakt met een centrum van 0,50 ct E SI1, een kleinere steen die meer op de kruising leunt en minder op zijn eigen breedte.



